Negara Tanpa Benggala

Aku urip ing negara kang tanpa benggala
Negara kang wargane ora duwe pangilon
Ajaa pangilon ing saben omah, ing tlaga kang koinguk ora bakal ketok wayanganmu
Pramila wong ora bisa nyawang awake dhewe
Sing ana namung nuding marang liyan
Tinuding tuding-tudingan
Binalang balang-balangan
Pinisuh pisuh-pisuhan

“kowe sesat”, ujare
Sapa wonge kok bisa ngarani wong liya sesat
“kowe kapir”, tembunge
Apa slirane wis ngrumangsani sing paling bener dhewe sak donya

Pancen negara kang tanpa benggala
Prasasat yen bisa nyawang wayangane dhewe, ora bakal percaya yen iku dheweke
Bisa-bisane nudingi sedulure, melehake kaluputan-kaluputane
Kamangka wong kuwi nyata sesat yen wis ngarani wong liya sesat

Ah, damput … !!
Iya aku iki damput tenan
Nyawaku, sawangen awakmu dhewe
Rumangsaa yen sejatine sliramu iku manungsa
Apa rumangsamu sing mbok tuding-tuding iku dudu manungsa
Nganti mbok tundhung, mbok wirang-wirangake

Ah, pancen damput … !!!
Iya aku iki sing damput tenan
He, nyawaku, sawangen sedulur kiwa tengenmu
Mangiloa
Ngacaa
Ya ing sarirane iku kowe bisa mangilo
Sanajan kabeh benggala ing donya iki ambyar, kowe tetep isih bisa mangilo
Ngrumangsanana
Ana ing sarirane sedulurmu bisa kosawang sariramu dhewe
Apa wae tumindakmu iya tumanduk ana ing kono
Iku kang dadi benggalamu
Benggala satindak-tandukmu
Mangiloa

Jakarta, 26/6/13

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s